Γράφει ο Βαγγέλης Καρανικόλας
Εμείς για μπάλα (ναι μπάλα κι όχι ποδόσφαιρο) θέλαμε να ακούσουμε και μας σημάδεψε το υποσυνείδητο ο Μανώλης Λιδάκης!
Κάθε φορά που ακούω αυτή την εισαγωγή, της συγκεκριμένα εκτέλεσης, γυρνώ ασυνείδητα πίσω στο χρόνο, κάπου μετά τα μέσα της δεκαετίας του ‘90, σχεδόν παιδιά δηλαδή ακόμα! Αμέτρητα βράδια, στις 11, σήμα αρχής το «Άστρα μη με μαλώνετε», από τον Λιδάκη, και «Όποιος αντέξει», στο sport fm, με τον Βαγγέλη Μπραουδάκη (και διάφορους συμπαρουσιαστές στην πορεία του χρόνου).
Στο ταξίδι της επιστροφής σήμερα από την Άμφισσα κι αφού πέρασα τα σημεία όπου το ραδιόφωνο δεν… έβαλα δεύτερο πρόγραμμα. Έπαιζε Λιδάκη και με το που τελείωσε το τραγούδι, ξεκίνησε η παραπάνω εισαγωγή! Μόνο που αυτή τη φορά το υποσυνείδητο δεν πρόλαβε να κάνει τη συνήθη αναδρομή, καθώς υπερίσχυσε ο προβληματισμός. «Λιδάκης μετά από Λιδάκη;», σκέφτηκα και πήρα το κινητό στο χέρι, πληκτρολόγησα το επώνυμο και στην αναζήτηση βγήκε η είδηση.
Αντίο υπέροχε Μανώλη Λιδάκη, που έστω κι άθελα σου, κάπου κάπου μας κάνεις πάλι «παιδιά»! Και λέω μας και όχι με, γιατί είμαι σίγουρος πως στο άκουσμά της αυτή η μελωδία οδηγεί πάρα πολλούς στο ίδιο ταξίδι στο χρόνο!!