“Όταν η αλληλεγγύη γίνεται αντιπαράθεση, χάνεται η ουσία”, είναι ο τίτλος της ανακοίνωσης της Ανεξάρτητης Δημοτικής Κίνησης Ναυπακτίας, με αφορμή την πρόσφατη συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής αρχής, στην οποία αναλυτικά αναφέρει:
“Το θέμα της κοινωνικής αλληλεγγύης έδωσε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο της λογοδοσίας μια ακόμα ευκαιρία ανοιχτής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε αντιδημάρχους που άμεσα ή έμμεσα σχετίζονται με αυτό το ζήτημα. Στην αντιπαράθεση αυτή πήρε τελικά μέρος και ο δήμαρχος. Τέτοιου ειδους αντιπαραθέσεις δεν τιμούν τον θεσμό ούτε συνάδουν με την έννοια της αλληλεγγύης.
Θυμίζουμε ότι το Κοινωνικό Παντοπωλείο δημιουργήθηκε το 2011, μέσα στην καρδιά της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ως τράπεζα κοινωνικών αγαθών. Λειτούργησε αποκλειστικά με εθελοντές, με πίστη ότι η κοινωνική αλληλεγγύη ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, είναι ευθύνη όλων μας. Οι ωφελούμενοι καθορίζονταν από την αρμόδια υπηρεσία και τα τρόφιμα παραδίδονταν στα σπίτια τους μέσω του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι» χωρίς την παραμικρή ανάμιξη οποιουδήποτε αιρετού συμπεριλαμβανομένου και του αρμόδιου αντιδημάρχου. Βασική αρχή ήταν ο σεβασμός σε κάθε πολίτη που βρέθηκε σε δύσκολη θέση τον οποίο πρέπει να συνδράμουμε τηρώντας την ανωνυμία και προστατεύοντας την αξιοπρέπειά του.
Στη συνέχεια, η φιλοσοφία αυτή αλλοιώθηκε. Η δομή απομακρύνθηκε από τον εθελοντικό της χαρακτήρα, παραδόθηκε σε ΜΚΟ – παρά τις αντιδράσεις μας – και σταδιακά μετατράπηκε σε πεδίο επικοινωνιακής αξιοποίησης. Όσα ακούστηκαν πρόσφατα στο δημοτικό συμβούλιο αποδεικνύουν ότι, στο βωμό της ψηφοθηρίας, κάποιοι δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν την ανάγκη ως εφαλτήριο προσωπικών και παραταξιακών επιδιώξεων.
Για εμάς, η κοινωνική πολιτική δεν μετριέται με αριθμούς, δηλώσεις και φωτογραφίες. Δεν είναι μικροπολιτική. Δεν είναι ανταγωνισμός εντυπώσεων.
Η κοινωνική ανάγκη δεν μπορεί να γίνεται πεδίο ανταγωνισμού ανάμεσα σε αιρετούς, ούτε εργαλείο προβολής και πολιτικής ανέλιξης.
Δεκαπέντε σχεδόν χρόνια μετά το 2011, η διαρκής διεύρυνση τέτοιων δομών δείχνει ότι οι κοινωνικές ανισότητες παραμένουν. Το ζητούμενο δεν είναι να διαχειριζόμαστε τη φτώχεια, αλλά να αγωνιζόμαστε για να αλλάξουν οι μηχανισμοί που τη δημιουργούν — με πολιτικές που δημιουργούν εργασία, παραγωγή και προοπτική.
Η ευθύνη βαραίνει όλους όσοι, με πράξεις ή παραλείψεις, εκτρέπουν το δημοτικό συμβούλιο από αυτόν τον στόχο και υποβαθμίζουν τη λειτουργία του κορυφαίου θεσμού της τοπικής κοινωνίας.
Σε κάποιους άλλους είμαστε υποχρεωμένοι να θυμίσουμε ότι για την αλληλεγγύη ισχύει η ρήση : «Μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου…»
Γιατί η αλληλεγγύη δεν διαφημίζεται. Ασκείται”.
