22.8 C
Nafpaktos
Tuesday, May 17, 2022
spot_img
spot_img

Ηλ. Δημητρόπουλος: Από τον χείμαρρο Σκα… στο ρέμα(τα) της Σκάλας

Του Ηλία Στ. Δημητρόπουλου

Στην συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου 2021 του Δ.Σ. του δήμου Ναυπακτίας, μεταξύ άλλων, συζητήθηκε και το 5ο θέμα της ημερήσιας διάταξης  με τίτλο: «Μελέτη οριοθέτησης (οριογραμμών) ρεμάτων Σκάλας, Λαγκαδούλας και τμήματος του χειμάρρου Βαρειάς Δ.Ε. Ναυπάκτου».

Και τα μεν ρέματα της Λαγκαδούλας και της Βαρειάς  είναι γνωστά τοις πάσι, όμως για ποιο ή για ποια ρέματα της Σκάλας,  απαιτούνταν η οριοθέτηση;

Όπως είναι γνωστό στους παροικούντες στην περιοχή- όπως συμβαίνει και με τον γράφοντα που πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα μέρη αυτά-  ένα ρέμα της Σκάλας είναι αυτό που κατέρχεται από την Παλιόσκαλα,  διέρχεται από το Ασκληπιείο το λεγόμενο «εν Κρουνοίς», και συμβάλλει στον χείμαρρο Σκα, στη θέση Λογγά, κοντά στον μύλο Λαγαρού. Το δεύτερο μικρό ρέμα διέρχεται ουσιαστικά μέσα από το χωριό της Σκάλας και καταλήγει  κι αυτό στον χείμαρρο Σκα, στο ύψος του μεσαίου αναβαθμού (κάτω πρόχωμα).

Προφανώς, λοιπόν, η περίπτωση της οριοθέτησης αφορά στον ιστορικό χείμαρρο Σκα, που εδώ και δύο δεκαετίες κάποιοι, εκόντες- άκοντες, έχουν βαλθεί να τον μετονομάσουν σε ρέμα της Σκάλας και μάλιστα απ’ ότι φαίνεται το πέτυχαν και έτσι αναφέρεται σε μέρος των δημοσίων, περιφερειακών και δημοτικών υπηρεσιών.

Η πρώτη «κατακρεούργηση» του τοπωνυμίου  του χειμάρρου ‘’έσκασε μύτη’’ το 2000 με την κυκλοφορία των χαρτών, έκδοσης ‘’Ανάβαση’’ και έκτοτε, δυστυχώς, το ατόπημα επαναλαμβάνεται.

Κάποιοι ίσως διερωτηθούν.  Ε ! Και τι έγινε, μια λεπτομέρεια είναι αυτή μπροστά στα τόσα σοβαρά προβλήματα…

Είναι όμως έτσι;

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα τοπωνύμια είναι οι φωνές των προγόνων μας και για λόγους ιστορικούς, πολιτιστικούς ακόμη και νομικούς, απαιτείται ο σεβασμός τους. Αρκεί και μόνο να υποθέσουμε κάποιον που έχει κτηματικό συμβόλαιο συνορεύον με τον χείμαρρο Σκα και να βρεθεί να συνορεύει με το ρέμα της Σκάλας, με όλες τις πιθανόν επιπλοκές !

Η ονομασία του συγκεκριμένου χειμάρρου ως Σκα(ς) ανάγεται σε βάθος χρόνου. Σίγουρα όμως ίσχυε  και την περίοδο της τουρκοκρατίας. Χαρακτηριστική είναι η εγγραφή του 1837, όταν πλέον είχε καταργηθεί η μονή Προδρόμου Βομβοκούς και ενοικιάζονταν από το δημόσιο τα υποστατικά της. Συγκεκριμένα για τον λιβαδότοπο  κάτω της μονής, η δημοπρασία ανέφερε :

«συνορεύον ανατολικά από το ρέμα Σκχας (καθαρεύουσα), όπως φαίνεται αναλυτικότερα στο ακόλουθο Πρακτικό δημοπρασίας.

Πρακτικό (απόσπασμα)

«Της Δημοπρασίας του χειμερινού και θερινού βοσκοσίμου Βομβοκούς τμήματος : ανήκον εις την περιφέρειαν της διαλυμένης μονής Προδρόμου και οριοθετούμενου ως εξής, ήτοι : κατά ανατολάς από ρεύμα Σκχας  προς δυσμάς Φροξυλιά, κατά ΄΄αρκτον μοναστήρι και κατά μεσημβρίαν Βομβοκού…».

Εν Ναυπάκτω την 1η 9μβρίου 1837…

(πηγή : ΓΑΚ, φ125 Μοναστηριακά Ναυπακτίας)

Το θέμα της οριοθέτησης των χειμάρρων,  έχει απασχολήσει και προηγούμενες δημοτικές αρχές και απορίας άξιον είναι, πώς δεν βρέθηκε έστω ένας δημοτικός σύμβουλος να ρωτήσει ποιο είναι το ρέμα της Σκάλας.

Κατά τ’ άλλα, «σιγή ιχθύος» οι λεγόμενοι πολιτιστικοί-εκπαιδευτικοί- πνευματικοί φορείς (Ε.ΝΑ.Μ κτλ.), αν όχι και η αρχαιολογία, που έπρεπε να περιφρουρούν την τοπική ιστορία, της οποίας αναπόσπαστο κομμάτι της  είναι και τα τοπωνύμια.

Επιμύθιο. Ας το πάρει το ποτάμι (το θέμα), μόνον που μερικές φορές κι αυτά τα ποτάμια, έστω κι αν είναι χείμαρροι, εκδικούνται όταν «βιάζονται», όπως συνέβη στην πρόσφατη κακοκαιρία.

Ίδωμεν…

Newspaper WordPress Theme
Newspaper WordPress Theme
Newspaper WordPress Theme
Newspaper WordPress Theme
Newspaper WordPress Theme
Newspaper WordPress Theme
Newspaper WordPress Theme

Περισσότερα

Newspaper WordPress Theme