Γράφει ο Γιώργος Κων. Ασημακόπουλος
Συμμετέχοντας στο Δημοτικό Συμβούλιο συχνά έχω την εντύπωση ότι χάνεται η επαφή με την κοινή λογική. Σα να βρίσκομαι αντιμέτωπος με παράλογες μη πραγματικές καταστάσεις. Δυστυχώς όμως ενώ είναι παράλογες παραμένουν απολύτως πραγματικές, οπότε δεν εμπίπτουν στο καλλιτεχνικό ρεύμα του σουρεαλισμού. Είναι τόσο πραγματικές αυτές οι στιγμές παραλογισμού ώστε να καταγράφονται σε πρακτικά, να επηρεάζουν αποφάσεις και τελικά να καθορίζουν τη ζωή μας στους τομείς όπου αυτή εξαρτάται από τα πεπραγμένα του Δήμου μας.
Το τελευταίο συμβούλιο δεν ήταν εξαίρεση αφού βρήκε χώρο ο παραλογισμός από την αρχή, από το στάδιο ακόμη των ανακοινώσεων. Δεν θα σταθώ στα διαδικαστικά που είναι αρμοδιότητα του Προέδρου. Στο κάτω κάτω ο καθένας εκπληρώνει τον ρόλο που αναλαμβάνει σύμφωνα με τις αξίες του και την αντίληψή τού για τη σημασία των πραγμάτων. Οπότε ας κρίνουν οι υπόλοιποι το γεγονός ότι είχαμε απαντήσεις σε ανακοινώσεις, δευτερολογίες στο στάδιο των ερωτήσεων, παρέμβαση αντί-Δημάρχου μετά από απάντηση του Δημάρχου ώστε να μπουν τα πράγματα στη θέση τους και, μερικά ακόμη μικρότερης σημασίας.
Ο σουρεαλισμός άνθισε πλήρως στο ζήτημα των εκδηλώσεων της Ναυμαχίας. Η κοινή λογική λέει ότι καλό θα ήταν να γίνει μια ενιαία και δομημένη συζήτηση για το θέμα αυτό ώστε να υπάρξει ενημέρωση και απολογισμός από την πλειοψηφία, κριτική από τη μειοψηφία και, προτάσεις για βελτίωση από όποιον τέλος πάντων θέλει να συνεισφέρει θετικά.
Αντί λοιπόν το θέμα να έρθει με πρωτοβουλία του Δημάρχου είχαμε μια αδόμητη συζήτηση σε δόσεις. Το θέμα συζητήθηκε και στο στάδιο των ανακοινώσεων και στο στάδιο των ερωτήσεων. Αντί της κοινής λογικής, επικράτησε ο αυτοδιοικητικός σουρεαλισμός.
Από την αρχή της Συνεδρίασης η πλειοψηφία επέμενε να δρέψει τα συγχαρητήρια της αντιπολίτευσης για την επιτυχημένη αναπαράσταση. Κανείς τους δεν μπήκε στη διαδικασία να σκεφτεί τον λόγο για τον οποίο αξίζουν συγχαρητήρια οι αιρετοί του Δήμου για μια εκδήλωση που κάνει ο Δήμος σχεδόν είκοσι χρόνια με επιτυχία. Υπάλληλοι, εργολάβοι, προμηθευτές και εθελοντές έχουν πλέον κατακτήσει τη δεξιότητα να φέρουν σε πέρας τη συγκεκριμένη εκδήλωση χωρίς να απαιτείται κάποια «πολιτική» παρέμβαση.
Ο ρόλος των αιρετών δεν είναι να ακούνε συγχαρητήρια όταν δουλεύει σωστά ο δημοτικός μηχανισμός. Κοινή λογική! Μπράβο θα ακούσουν -από εμάς τουλάχιστον- όταν διαμορφώσουν ή εξελίξουν το πλαίσιο της Ναυμαχίας ώστε να αναδείξει τη Ναύπακτο ως τουριστικό προορισμό, όταν θα αξιοποιήσουν τις εκδηλώσεις αυτές για εξωστρέφεια και γενικά πάνε τον τόπο ένα βήμα μπροστά. Όσο οι αιρετοί μας απλά ασκούν «υψηλή εποπτεία» σε διαδικασίες που βρήκανε έτοιμες, τα μπράβο ανήκουν στο προσωπικό του Δήμου Ναυπακτίας, τους εθελοντές, τους εργολάβους και τους προμηθευτές, όχι σε εμάς τους αιρετούς.
Το αποκορύφωμα του αυτοδιοικητικού σουρεαλισμού ήρθε όταν τέθηκε το ζήτημα «ξένες αντιπροσωπείες». Είναι γνωστό πως φέτος δεν υπήρξε ούτε ένας εκπρόσωπος χώρας ή Δήμου του εξωτερικού. Είχαμε μια αναπαράσταση αποκλειστικά για εσωτερική κατανάλωση. Η μόνη παρουσία από το εξωτερικό ήταν η χορωδία της Ουαλίας η οποία, όπως μάθαμε μετά από ερώτηση που έκανα στο Δημοτικό Συμβούλιο, κάλυψε μόνη της το σύνολο των εξόδων της αφού δεν έτυχε της φιλοξενίας του Δήμου μας. Η αναπαράσταση ενός γεγονότος που τιμάται από όλο τον Δυτικό κόσμο χωρίς να είναι παρούσα καμία αντιπροσωπία τους, αποτελεί προφανή αποτυχία του Δήμου μας.
Ένας κανονικός Δήμαρχος στο σημείο αυτό θα είχε πει «θα προσπαθήσουμε περισσότερο στο μέλλον» και, θα ανέλυε τα αίτια που οδήγησαν στην απουσία των πάντων από την αναπαράσταση, ζητώντας ταυτόχρονα τις απόψεις των Δημοτικών Συμβούλων. Να εξηγήσει για παράδειγμα αν φταίει σε κάτι η πανδημία, αν και πότε εστάλησαν προσκλήσεις και σε ποιους, τι απαντήσεις δώσανε οι καλεσμένοι και ποιος λόγους προβάλανε για να δικαιολογήσουν την απουσία τους, αν έπαιξε κάποιο ρόλο η απουσία του Δήμου μας από αντίστοιχες εκδηλώσεις που διοργανώνονται από Δήμους του εξωτερικού, να μας πει τέλος πάντων γιατί κατά τη γνώμη του δεν ήρθε κανένας.
Αντί για αυτό ακούσαμε τον κ. Γκίζα να ανταπαντά πως και οι προηγούμενοι δεν φέρανε και πολλούς δα, επομένως δεν έχουν δικαίωμα αυτοί να τού ασκούν κριτική επειδή φέτος δεν ήρθε κανένας! Αφού κατά την προηγούμενη θητεία ερχόντουσαν λίγοι, ε δεν πειράζει που φέτος ήμασταν μόνοι μας. Αφού και εσείς δεν τα πήγατε καλά, δεν έχετε δικαίωμα να μου λέτε πως τα εγώ έκανα χειρότερα. O κ. Γκίζας δεν προσπάθησε καν να δικαιολογήσει την αποτυχία του, ούτε να υποσχεθεί βελτίωση. Αντί γι’ αυτό άσκησε κριτική στην προηγούμενη Δημοτική Αρχή, η οποία στο κάτω κάτω τα είχε πάει -έστω και λίγο- καλύτερα από τον ίδιο. Ένας Δήμαρχος που επικρίνει άλλους που τα πήγανε λίγο καλύτερα από τον είναι κάτι το πραγματικά παράλογο.
Τέτοια τακτική αρμόζει σε ένα δικηγόρο που είναι στριμωγμένος από τα πραγματικά περιστατικά που έχουν τεθεί στο Δικαστήριο, οπότε η μόνη του ελπίδα είναι να πληγεί η αξιοπιστία του μάρτυρα, μήπως και οι ένορκοι δεν σταθούν στην ουσία αλλά στις εντυπώσεις. Αυτά τα τεχνάσματα δεν έχουν τίποτα θετικό να προσφέρουν σε πολιτικά όργανα, όπου χρειάζεται πάλη επιχειρημάτων προκειμένου να υπηρετηθεί το κοινό όφελος. Η τακτική του κ. Γκίζα είναι τόσο παράλογη πολιτικά, που γίνεται αποστομωτική. Ταιριάζει σε δικολάβο και όχι σε Δήμαρχο.
Μόνο απογοήτευση μπορεί να νιώθει ο Ναυπάκτιος που θεωρεί τη Ναυμαχία του Lepanto κομμάτι της τοπικής μας πολιτιστικής παράδοσης. Που θυμάται στη Ναύπακτο Πρέσβεις, ξένους υπουργούς και Δήμαρχους, τι πολιτιστικές αποστολές ξένων χωρών, έως και πολεμικά πλοία ξένων χωρών που τιμούσαν την επέτειο της Ναυμαχίας. Είναι στενάχωρα για τον κάθε Ναυπάκτιο που θέλει να βλέπει τον τόπο του να πηγαίνει κάθε φορά μπροστά έστω και λίγο. Τον Ναυπάκτιο που από τη μία είναι υπερήφανος για την μοναδική ιστορία του τόπου του, αλλά και που διαβλέπει τη σημασία της ναυμαχίας του Λεπάντο σαν αναπτυξιακό μοχλό.
