Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου, στη μουσική σκηνή του Lepanto Beach Hotel στη Ναύπακτο, θα ανέβουν η Βιολέτα Ίκαρη και ο Γιώργος Νικηφόρου Ζερβάκης, παρουσιάζοντάς μας τη μουσική παράσταση «Ρίζες & Ρεύματα». Μία βραδιά που θα ενώσει την παράδοση με τον σύγχρονο ήχο, ένα live γεμάτο ένταση, συναίσθημα και αυθεντικότητα. Δίχως αμφιβολία, θα είναι μία από τις πιο όμορφες μουσικές βραδιές της πόλης γι’ αυτό το χειμώνα.
Οι δύο τους σήμερα μιλάνε στο nafpaktosvoice και μας απαντούν για τη δύναμη της παράδοσης και τη μεταφορά της στο χρόνο, το ρόλο της μουσικής στη ζωή τους, την καλλιτεχνική φάση που διανύουν, ενώ παράλληλα μας απευθύνουν κάλεσμα να τους συναντήσουμε από κοντά, να γίνουμε ένα μαζί τους, σε ένα αληθινό μουσικό ταξίδι που θα μας μείνει αξέχαστο.
Συνέντευξη στον Βαγγέλη Καρανικόλα
πηγή φωτο: Yiannis Margetousakis Photography
Με τον τίτλο «Ρίζες και Ρεύματα» δίνετε ένα πρώτο στίγμα για το τι περιμένουμε από εσάς στη μουσική σκηνή του Lepanto Βeach Hotel. Μιλήστε μας λίγο περισσότερο για το τι θα ακούσει το κοινό το βράδυ του Σαββάτου στη Ναύπακτο…
Β.Ι.: Κατ’ αρχην το κοινό θα ακούσει ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι, το εναρκτήριο της βραδιάς, δημιουργία του Γιώργου με αφορμή τη συνεργασία μας που φέρει τον τίτλο “Ρίζες και Ρεύματα”.
Η παράστασή μας βασίζεται σε τραγούδια που αυτή την περίοδο δείχνουν να αγαπιούνται όλο και περισσότερο από τον κόσμο και ταυτόχρονα μας εκφράζουν. Κάνουμε περάσματα από το παραδοσιακό, το παλιό λαϊκό, τη ροκ και το σύγχρονο τραγούδι, σμίγοντας εμβόλιμα τα δικά μας τραγούδια που ο κόσμος φαίνεται να έχει αγκαλιάσει. Οι ρυθμοί, οι ήχοι, οι εντάσεις και τα συναισθήματα εναλλάσσονται σε ένα πρόγραμμα που έχουμε φτιάξει με πολύ μεράκι και σκοπό έχει να γίνουμε μια παρέα και οι φωνές μας να γίνουν μία φωνή που εκφράζει τον σύγχρονο, απλό άνθρωπο. Αυτό που είμαστε δηλαδή.
Γ.Ν.Ζ.: Ο τίτλος «Ρίζες και Ρεύματα» δεν είναι τυχαίος· είναι η ίδια η διαδρομή μου στη μουσική. Οι ρίζες είναι ο τόπος, η Κρήτη, αλλά και όλη η Ελλάδα, οι ήχοι που κουβαλάμε μέσα μας από μικροί. Τα ρεύματα είναι η ανάγκη να αφήνουμε αυτά τα ακούσματα να συναντούν το σήμερα, χωρίς φόβο.
Το βράδυ του Σαββάτου στη Ναύπακτο θα ακουστούν παραδοσιακά τραγούδια, δικά μας
τραγούδια και συνθέσεις, αλλά και μουσικές που έχουμε δουλέψει με τη Βιολέτα, μια καλλιτέχνιδα με βαθιά σχέση με την παράδοση και πολύ καθαρή, σύγχρονη ματιά. Θα
είναι μια βραδιά συνάντησης, όχι αναπαράστασης.
Τα τελευταία χρόνια ο παραδοσιακός ήχος, από διάφορα σημεία της Ελλάδας, ακούγεται όλο και περισσότερο στις νεότερες ηλικίες. Πώς εξηγείτε αυτή την τάση;
Β.Ι.: Το παραδοσιακό τραγούδι εκτός απ’ το γεγονός ότι είναι γραμμένο πραγματικά μέσα από τη ζωή, δεν έχει περιττά στολίδια και δεν έχει τη στρας που θέλει τους ανθρώπους να ξεχωρίζουν από κάποιους άλλους, οπότε ανήκει στο “ενωτικό” τραγούδι ενώ ταυτόχρονα μπορεί να δηλώνει καταγωγή και “φτιαξιά”. Γι’ αυτό το λόγο, από όπου κι αν είσαι, θα αγαπήσεις τη μουσική της Ικαρίας ή της Κρήτης ή οποιουδήποτε τόπου. Επίσης διανύουμε μία εποχή που μας θέλει απομονωμένους, μπροστά από υπολογιστές, τηλεοράσεις και κινητά, να σπαταλάμε τον χρόνο μας προσπαθώντας να αφομοιώσουμε δεκάδες πληροφορίες που δεν μας χρησιμεύουν και η ζωή γίνεται όλο και πιο πολύπλοκη, οπότε τώρα, η απλότητα και η ουσιαστική επικοινωνία και επαφή, μας έλκει περισσότερο από ποτέ και το παραδοσιακό τραγούδι όπως και το λαϊκό τραγούδι γενικότερα, με έναν τρόπο έχει γίνει το νέο “επαναστατικό” τραγούδι, το τραγούδι δηλαδή που βρίσκει άμεσα την καρδιά και παει κόντρα στην “ρομποτοποίηση” του ανθρώπου.
Γ.Ν.Ζ.: Δεν με εκπλήσσει καθόλου. Οι νέοι άνθρωποι έχουν ένστικτο. Σε έναν κόσμο που όλα αλλάζουν γρήγορα και συχνά επιφανειακά, η παραδοσιακή μουσική προσφέρει αλήθεια
και βάθος. Δεν είναι «παλιά» μουσική — είναι ζωντανή μνήμη. Όταν παρουσιάζεται με
ειλικρίνεια, όπως προσπαθούμε κι εμείς με τη Βιολέτα, βρίσκει φυσικά τον δρόμο της προς
τις νεότερες γενιές.
Η μίξη του παραδοσιακού με το σύγχρονο ελλοχεύει κινδύνους αλλοίωσης κάποιων από τα χαρακτηριστικά που έχει η παραδοσιακή μουσική ή αυτή η μίξη είναι «ένεση ζωντάνιας» που την κρατά ζωντανή στο χρόνο;
Β.Ι.: Πιστεύω ότι το φρεσκάρισμα των παραδοσιακών τραγουδιών είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορούν να εισχωρούν κάθε φορά στις νέες γενιές. Γεγονός είναι ότι το παραδοσιακό τραγούδι πάντα μεταπηδούσε λίγο “μεταλλαγμένο” απο γενιά σε γενιά και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει από πάντα, να εξελίσσεται δηλαδή είτε στιχουργικά, είτε μουσικά, είτε ενορχηστρωτικά, είτε ακόμα και ερμηνευτικά ανά τις εποχές ένα παραδοσιακό τραγούδι. Η “Συμπεθέρα” ας πούμε, είναι ένα τραγούδι που απέκτησε και κάποιους νέους στίχους μέσα στα τελευταία χρόνια, κάποιοι τους πρόσθεσαν, ο κόσμος τους αγάπησε και έτσι καθιερώθηκαν.
Γ.Ν.Ζ.: Η παράδοση δεν κινδυνεύει από τη δημιουργία· κινδυνεύει από τη στασιμότητα. Αν
προσεγγίσεις αυτά τα τραγούδια χωρίς γνώση ή χωρίς σεβασμό, ναι, μπορείς να τα
αλλοιώσεις. Όταν όμως τα κουβαλάς μέσα σου, όταν τα έχεις ζήσει, τότε η μίξη γίνεται
εξέλιξη. Με τη Βιολέτα μοιραζόμαστε αυτή την κοινή αγωνία: να κρατήσουμε την ψυχή της
μουσικής ζωντανή, όχι να τη «στολίσουμε».
Τι είναι η μουσική για εσάς και πως θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς αυτή;
Β.Ι.: Δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς μουσική, τώρα αν μου τη στερήσεις θα πέσω στα ψυχοφάρμακα και μάλλον δε θα πάει καλά αυτή η θεραπεία. Η μουσική κάνει τις ψυχές και τα σώματα να χορεύουν, να εκφράζονται, να γαληνεύουν, να “ανθρωπεύουν”, να επικοινωνούν. Ο κόσμος χωρίς μουσική θα ήταν ανυπόφορα βαρετός.
Γ.Ν.Ζ.: Η μουσική είναι τρόπος να υπάρχω. Είναι συνομιλία, εξομολόγηση, αλλά και συλλογικό βίωμα. Μας φέρνει πιο κοντά, ακόμα κι όταν δεν μιλάμε την ίδια «γλώσσα». Ένας κόσμος χωρίς μουσική θα ήταν ένας κόσμος χωρίς μνήμη και χωρίς παρηγοριά.
Σε ποια καλλιτεχνική φάση σας βρίσκουμε αυτή την περίοδο. Παράλληλα με τις εμφανίσεις υπάρχει και το στούντιο;
Β.Ι.: Μόλις κυκλοφόρησα μια ενότητα πέντε τραγουδιών σε μουσική του Σταύρου Σιόλα και στίχους από τον Οδυσσέα Ιωάννου, με γενικό τίτλο “Σύννεφα Μπαλόνια”, πραγματοποιώντας ένα μεγάλο όνειρο “να τραγουδήσω δηλαδή αυτούς τους δύο δημιουργούς που αποτελούν μεγάλο κεφάλαιο στο σύγχρονο, ελληνικό τραγούδι, τους οποίους θαυμάζω απεριόριστα”. Και απολαμβάνω τη χαρά να μοιράζομαι τα τραγούδια αυτά με τον κόσμο και ο κόσμος να τα αγκαλιάζει με πολλή θέρμη.
Γ.Ν.Ζ.: Είναι μια περίοδος έντονης δημιουργίας. Οι ζωντανές εμφανίσεις έχουν μεγάλη σημασία για μένα — εκεί δοκιμάζονται όλα. Παράλληλα, υπάρχει και δουλειά στο στούντιο, νέες ιδέες, νέες συνθέσεις που σιγά σιγά παίρνουν μορφή. Οι συνεργασίες, όπως αυτή με τη
Βιολέτα, ανοίγουν πάντα νέους δρόμους και με κρατούν σε εγρήγορση.
Και τέλος… Ναύπακτος, με το καλό να σας υποδεχθούμε! Κάντε μέσω του nafpaktosvoice το κάλεσμά σας στο κόσμο της περιοχής…
Β.Ι.: Αυτό το Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου, παρέα με τον Γιώργο και μία μπάντα από σπουδαίους μουσικούς, σας περιμένουμε με μεγάλη χαρά και ανυπομονησία στο Lepanto Βeach Hotel για να γίνουμε μία παρέα και να τραγουδήσουμε μαζί όσα έχουμε ζήσει, όσα έχουμε αγαπήσει και γιατί όχι; Να χορέψουμε με “Ρίζες και Ρεύματα”
Γ.Ν.Ζ.: Με μεγάλη χαρά ερχόμαστε στη Ναύπακτο. Θέλω, μέσα από το nafpaktosvoice, να καλέσω τον κόσμο της περιοχής να έρθει να μοιραστούμε μια βραδιά μουσικής, δίπλα στη
θάλασσα, στο Lepanto Beach Hotel. Μαζί με τη Βιολέτα θα ενώσουμε φωνές, ήχους
και ιστορίες — σε μια συνάντηση απλή, ανθρώπινη και αληθινή. Σας περιμένουμε να
γίνουμε μια παρέα.
Κρατήσεις στο 6973 349 576
Τιμές εισόδου:
18 ευρώ με ποτό
15 ευρώ με κρασί ή μπύρα
Προπώληση:
15 ευρώ με ποτό
13 ευρώ με κρασί ή μπύρα
Η προπώληση γίνεται στη ρεσεψιόν του ξενοδοχείου στην παραλία Γριμπόβων, Ναύπακτος.
Για όσους ταξιδέψουν από μακριά, το ξενοδοχείο προσφέρει ειδικές τιμές διανυκτέρευσης, ώστε να απολαύσετε τη βραδιά χωρίς το άγχος της επιστροφής.
Lepanto Beach Hotel
Κάθοδος Δωριεων, παραλια Γριμποβο, Ναύπακτος