Τήν Πέμπτη, 19 Φεβρουαρίου 2026, πραγματοποιήθηκε ἡ μηνιαία Ἱερατική Σύναξη τῶν Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου. Ὕστερα ἀπό πρόσκληση τοῦ Μητροπολίτου μας κ. Ἱεροθέου, κεντρικός ὁμιλητής ἦταν ὁ Μητροπολίτης Αἰτωλίας καί Ἀκαρνανίας κ. Δαμασκηνός. Τό θέμα πού ἀνέπτυξε ἦταν: «Ἡ Ποιμαντική Διάσταση τοῦ Τριωδίου». Τήν εἰσήγησή του ὁ Σεβασμιώτατος διάρθρωσε σέ πέντε ἑνότητες.
- Στήν πρώτη, πού ἦταν εἰσαγωγή, ἔδωσε μερικά «γενικά στοιχεῖα ὀρθόδοξης ἀνθρωπολογίας», πῶς ἀπό τήν ἀμαύρωση τοῦ κατ’ εἰκόνα φθάνει κανείς στήν ἁγιότητα.
- Στήν δεύτερη παρουσίασε «τό θεολογικό ὑπόβαθρο τοῦ Τριωδίου» κατά τό ὁποῖον, γνωρίζοντας ὁ ἄνθρωπος τό «κατά φύσιν», ἐντοπίζει τό «παρά φύσιν», ὁπότε τό Τριώδιο προσφέρεται ὡς μιά μέθοδος σταδιακῆς κάθαρσης τοῦ νοῦ γιά τήν γνώση τοῦ Θεοῦ.
- Στήν τρίτη μίλησε γιά «τήν πνευματική μέθοδο τοῦ Τριωδίου», πού εἶναι ἕνα «πνευματικό σχολεῖο ἀναμόρφωσης μέσω τῆς μετανοίας, θεραπευτήριο τῆς ψυχικῆς παθολογίας», ἀναφέροντας διάφορα παραδείγματα.
- Στήν τέταρτη παρουσίασε «τό Τριώδιο ὡς ὁδό δικαιώσεως» καί
- στήν πέμπτη ἀνέφερε τήν «ποιμαντική τοῦ Τριωδίου» καί εἰδικότερα τόνισε ὅτι «ἡ κραυγή τῆς μετανοίας ἀποτελεῖ τόν ἔσχατο προορισμό κάθε ὀρθόδοξης ποιμαντικῆς».
Γενικά, στήν εἰσήγησή του συνέδεσε τήν θεολογία περί τοῦ ἀνθρώπου μέ τήν λατρεία τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως φαίνεται στό Τριώδιο καί τήν ποιμαντική πού ἀσκοῦν οἱ πνευματικοί Πατέρες. Ὁ Σεβασμιώτατος κ. Δαμασκηνός ἀνέδειξε τό Τριώδιο ὡς κατ’ ἐξοχήν πνευματικό καί ποιμαντικό σχολεῖο τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο προετοιμάζει τόν ἄνθρωπο γιά τή μετοχή στό μυστήριο τῆς Ἀναστάσεως. Τόνισε ὅτι ἡ ὀρθόδοξη ποιμαντική δέν περιορίζεται σέ ἠθικές ὑποδείξεις ἤ ψυχολογικές ἀναλύσεις, ἀλλά ἀποβλέπει στή θεραπεία τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης μέσα ἀπό τή ζωντανή σχέση μέ τόν Χριστό. Ἰδιαίτερη ἔμφαση δόθηκε στή διάκριση μεταξύ μιᾶς θρησκευτικότητας τυπικῆς καί αὐτάρεσκης καί τῆς αὐθεντικῆς πνευματικότητας, πού θεμελιώνεται στήν ταπείνωση καί τήν ἐμπιστοσύνη στό θεῖο ἔλεος.
Ἀναφερόμενος στίς εὐαγγελικές μορφές τοῦ Τριωδίου, ὅπως ὁ Φαρισαῖος καί ὁ Τελώνης, ὁ Ἄσωτος καί ὁ σκληρόκαρδος ἀδελφός, ὑπογράμμισε ὅτι ἡ ἀληθινή «δικαίωση» δέν ἀποτελεῖ ἀνταμοιβή ἔργων, ἀλλά δωρεά τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν μετανοημένο ἄνθρωπο. Κατέληξε ὅτι τό Τριώδιο συμβολικά ἀποτυπώνεται στά δύο χέρια τοῦ Τελώνη: τό ἕνα χτυπᾶ τό στῆθος, ἐκφράζοντας συντριβή καί μετάνοια· τό ἄλλο ὑψώνεται ἄδειο πρός τόν Θεό, δηλώνοντας ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στό ἔλεός Του. Αὐτό τό «ἄδειο χέρι» συνοψίζει τόν πυρήνα τῆς ὀρθόδοξης ποιμαντικῆς: ὁ ἄνθρωπος δικαιώνεται ὄχι ἀπό τά ἔργα του, ἀλλά ἀπό τήν πατρική ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, ὅταν μέ ταπείνωση καί πίστη λέη: «Ὁ Θεός ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ». Ἀκολούθησαν ἐρωτήσεις πάνω στήν εἰσήγηση, ἀλλά καί στό ἐπίκαιρο θέμα αὐτῆς τῆς περιόδου, τήν ἐξομολόγηση.
Ὁ Μητροπολίτης μας εὐχαρίστησε τόν κ. Δαμασκηνό γιά τήν εἰσήγησή του καί τήν παρουσία του, ἀνακοίνωσε τίς πολλές ἐκδηλώσεις πού θά λάβουν χώρα στό Μεσολόγγι τήν ἐρχόμενη περίοδο, μέ ἀφορμή τά 200 χρόνια ἀπό τήν ἡρωική Ἔξοδο τοῦ Μεσολογγίου, καθώς καί τήν σημαντική ἔλευση τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος «Ἄξιον Ἐστί» στό Μεσολόγγι στό πλαίσιο τῶν ἑορτασμῶν. Στήν συνέχεια οἱ δύο Μητροπολίτες ἐπισκέφθηκαν τό νέο Γηροκομεῖο τῆς Ναυπάκτου, ὅπου εἶχαν τήν εὐκαιρία νά συνομιλήσουν μέ τούς ἐνοίκους καί τούς ἐργαζομένους. Τέλος, παρατέθηκε γεῦμα στίς ἐγκαταστάσεις τοῦ Μορφωτικοῦ- Ἐρευνητικοῦ Κέντρου τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως «Ὅσιος Δαυΐδ».