Η Ναυπακτία περικυκλώνεται από ΑΠΕ. Μέχρι σήμερα μετρά 94 εγκατεστημένες ανεμογεννήτριες και άλλες 141 προγραμματισμένες να τοποθετηθούν.
Έχουμε εξηγήσει πολλές φορές πώς η «πράσινη ανάπτυξη» είναι ανάπτυξη μόνο για τους επιχειρηματικούς ομίλους και υποβάθμιση για την ελληνική ύπαιθρο, την ώρα που το αγροτικό και ζωικό κεφάλαιο πνέει τα λοίσθια.
Οι επιχειρηματικοί όμιλοι απολαμβάνουν πλήθος χρηματοδοτικών εργαλείων για να αυξήσουν την κερδοφορία τους, την ώρα που ο λαός πληρώνει πανάκριβα την κιλοβατώρα. Κάποιοι κερδοσκοπούν, με το Χρηματιστήριο Ενέργειας να λειτουργεί με όρους προσφοράς και ζήτησης.
Σε αυτή τη γραμμή ανάπτυξης και στον χορό των ανταγωνισμών έρχονται να μπουν και οι λεγόμενοι σταθμοί αποθήκευσης ενέργειας, με μία λέξη: μπαταρίες.
Στη Ναυπακτία έχουν ήδη αδειοδοτηθεί πέντε από αυτούς τους λεγόμενους σταθμούς, βάζοντας σε άμεσο κίνδυνο τη βιοποικιλότητα των παραπάνω περιοχών. Οι μπαταρίες ιόντων λιθίου αποτελούν μια τεχνολογία άκρως επικίνδυνη, με πολλά περιστατικά υπερθέρμανσης και αυτανάφλεξης σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σε μια περίοδο που τα κονδύλια για την πυρασφάλεια από περιφέρειες και δήμους είναι ελάχιστα, η ανάγκη για μπλοκάρισμα των σχεδίων των επιχειρηματικών ομίλων είναι επιτακτική.
Ο Δήμος Ναυπακτίας έχει τη μερίδα του λέοντος στην τσιμεντοποίηση της Ναυπακτίας. Η δράση του απέναντι στις ΑΠΕ είναι τελείως επιφανειακή κλείνοντας το μάτι στις ΑΠΕ.
Το ίδιο ισχύει και για ορισμένους προέδρους τοπικών κοινοτήτων, που τρίβουν τα χέρια τους με τα ψίχουλα των ανταποδοτικών τελών.
Όταν εγκατασταθούν παντού μικρά υδροηλεκτρικά, μπαταρίες και ανεμογεννήτριες — ακόμη και στο κάστρο της Ναυπάκτου και έξω από τα σπίτια όλων εκείνων που προσυπογράφουν αυτή την καταστροφή — τότε ίσως κάποιοι θυμηθούν αυτό που σήμερα κάνουν πως δεν βλέπουν: ότι το κέρδος και η προστασία του περιβάλλοντος δεν πάνε μαζί.
Λαϊκή Συσπείρωση Ναυπακτίας
