Με ιδιαίτερη θλίψη πληροφορήθηκα το θάνατο του εκλεκτού συναδέλφου και αγαπητού μου φίλου Αριστείδη Σισμάνη. Πρόκειται για μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, έναν επιστήμονα εξαιρετικά σημαντικό και καταξιωμένο στον τομέα του, για ένα άνθρωπο με σφαιρικές γνώσεις σε διάφορα θέματα, για ένα φίλο που πάντα προσέφερε κατά δύναμη και που πάντοτε μπορούσες να στηριχτείς στην υποστήριξη του.
Ειδικά για εμένα ήταν ένα άτομο που ξέρω από το 1968 από όταν ήρθε σαν φοιτητής στο φροντιστήριο φυσιολογίας που δίδασκα και που από τα μέσα του 1970 είχαμε παράλληλες πορείες με ακαδημαϊκές καριέρες σε ιατρικές σχολές στις ΗΠΑ. Όταν και οι δυό επιστρέψαμε στην Ελλάδα, ο Αρις ήταν αυτός που με προέτρεψε να αγοράσω σπίτι στην Ναύπακτο και διατηρήσαμε διαχρονικά κοντινή σχέση με τις οικογένειες μας.
Ας μου επιτραπεί στο σημείο αυτό να αναφερθώ λίγο στην επιστημονική του καριέρα και σε μερικά προσωπικά στοιχεία σαν μικρή αποτίμηση στην μνήμη του.
Ο Άρις απεφοίτησε από την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1973 και έκανε ειδικότητα ωτορινολαρυγγολογίας στο SUNY Upstate στο Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη και έλαβε περαιτέρω εκπαίδευση στην Βοστώνη και στο Nashville. Εν συνεχεία έγινε δεκτός ως επίκουρος καθηγητής στο Virginia Commonwealth University (VCU) στο Ριτσμοντ της Βιργινίας. Εκεί προοδευτικά προήχθει σε καθηγητή πρώτης βαθμίδας και από το 1996 ανέλαβε την διεύθυνση της κλινικής ΩΡΛ της Ιατρικής σχολής του VCU. Το 2008 εξελέγη καθηγητής και διευθυντής της ΩΡΛ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών θέση που διατήρησε έως το 2017 που επέστρεψε στην Αμερική. Απλά για να δώσω μια εκτίμηση του επιστημονικού του έργου να αναφέρω ότι έχει 144 πρωτότυπες επιστημονικές δημοσιεύσεις με περισσότερες από 5000 αναφορές (citations) και H-index score να είναι 48. Αυτά τα στοιχεία είναι ενδεικτικά της αξιας δεδομένου ότι περισσότερες από 1000 αναφορές είναι χαρακτηριστικές ιδιαίτερα σημαντικής αξίας έργου ενώ ένα Η-index score μεγαλύτερο του 20 υποδεικνύουν διεθνώς αποδεκτή επιστημονική αξία. Να σημειώσω ότι πέραν των επιστημονικών δημοσιεύσεων έχει συμβάλει στη συγγραφή πλέον των 10 επιστημονικών βιβλίων. Επί πλέον είχε υπάρξει μέλος πολλών επιστημονικών συνδέσμων όπως το Αμερικάνικο Κολλέγιο Χειρουργών το οποίο μάλιστα τον είχε εκλέξει ως Fellow, την Αμερικάνικη Ωτολογική Εταιρία, την Αμερικάνικη Εταιρία Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου, την Αμερικάνικη Τριολογική Εταιρία. Έχει διατελέσει πρόεδρος της Εταιρίας ΩΡΛ- Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου της Virginia. Ήταν μέλος της εκδοτικής επιτροπής στα ιατρικά περιοδικά Otology-Neurotology και του Ear Nose and Throat journal.
Όπως ήδη ανέφερα είχε ενδιαφέρον για πλείστα όσα θέματα από ιστορία και πολιτική έως τέχνη και αυτοκίνητα. Για συντομία θα αποφύγω να μπω σε λεπτομέρειες. Σαν απλό παράδειγμα των πολλαπλών ενδιαφερόντων του να αναφέρω ότι παρά το πολύπλοκο πρόγραμμα του διετέλεσε και πρόεδρος της Εταιρίας Ιστορίας της Λαρυγγολογίας στο Βυζάντιο. Οι γνώσεις του σε πολλά θέματα ήταν τόσες που ίσως δικαιολογείται μετατροπή μιας αφρικανικής παροιμίας ότι ο θάνατος του ισοδυναμεί με το κάψιμο μιας ολόκληρης βιβλιοθήκης.
Θα ολοκληρώσω δίνοντας λίγες πληροφορίες για τον άνθρωπο. Επρόκειτο για ένα απλό άτομο που ουδέποτε επιχειρούσε να εκμεταλλευτεί άλλα άτομα ή καταστάσεις. Ηταν εύχαρις και αγαπητό μέλος κάθε παρέας. Η γυναίκα μου τον ήξερε από όταν ήταν παιδιά μια και μεγάλωναν στην ίδια γειτονιά. Όταν ξαναβρεθήκαμε στην Ελλάδα περί το 2008 ο Αρις με προέτρεψε να αγοράσω σπίτι στην Ναύπακτο που την υπεραγαπούσε. Αυτός μου έδειξε όλη την ομορφιά της περιοχής και τελικά αγοράσαμε σπίτι στην περιοχή και γίναμε γείτονες. Αυτή η γειτνίαση και το γεγονός ότι και οι γυναίκες μας ήταν ιατροί μας έδεσε ακόμη περισσότερο και βρισκόμασταν τακτικά να τρώμε μαζί, να πηγαίνουμε σινεμά, να περνάμε άπειρες ώρες συζητώντας για πλήθος θεμάτων. Πέρσι τέτοιο καιρό συζητάγαμε στο τηλέφωνο κανονίζοντας λεπτομέρειες πως θα περνούσαμε το Πάσχα που είχε κανονίσει να έλθει στην Ελλάδα. Αυτό δεν έγινε ποτέ διότι μια μικρή αδιαθεσία οδήγεισαι στην διάγνωση της επάρατης νόσου. Παρά την παροχή κάθε κατάλληλης ιατρικής θεραπείας έφυγε στις 20 Μαρτίου αφήνοντας πίσω ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Η κηδεία του έγινε στο Richmond Virginia όπου μένει η γυναίκα του και τα τρία παιδιά του με τις οικογένειες τους το Σάββατο 28 Μαρτίου.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει. Εμείς θα κρατήσουμε στη μνήμη μας όλες τις ευχάριστες στιγμές που περάσαμε μαζί.
Χρίστος Π. Καρβούνης MD, MACP,FCCP, FACN
Ομότιμος καθηγητής Παθολογίας
Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Νέας Υόρκης
φωτο: από το προσωπικό αρχείο του Χρίστου Καρβούνη, όπου απεικονίζεται ο ίδιος, η σύζυγός του Γεωργία Καρβούνη, ο ζωγράφος Νίκος Καλαντζής και ο Αρις Σισμάνης (από έκθεση του Νίκου Καλαντζή στην γκαλερί artion στην Αθήνα)
