Γράφει ο Ξενοφώντας Χασούρας, Πολιτευτής Φωκίδας με τη Νέα Δημοκρατία
Τις επόμενες ημέρες διεξάγεται το 16ο Τακτικό Συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Για κάποιους ίσως μοιάζει με μια ακόμη κομματική διαδικασία ρουτίνας, μια τυπική επικύρωση οργάνων και θέσεων. Για εμάς όμως τους πολλούς, που συμπορευτήκαμε με την μεγάλη συντηρητική παράταξη και αγωνιστήκαμε επί δεκαετίες για να κρατηθεί η χώρα στην Ευρώπη και να διασφαλιστεί η δημοκρατική σταθερότητα, αυτό το Συνέδριο είναι οριακό.
Είναι ίσως η τελευταία ευκαιρία να αποφασίσουμε αν η παράταξη των μεγάλων Εθνικών Επιλογών θα παραμείνει η Ελπίδα του τόπου ή αν θα υποβαθμιστεί σε ένα γραφειοκρατικό μηχανισμό εξουσίας και ανακύκλωσης «πολιτικών επισκεπτών», χωρίς ιδεολογικά κριτήρια που απλά αναζητούν την επόμενη «καρέκλα τους».
Το «ΠΑΣΟΚ της σήψης» έχει κριθεί οριστικά και η περίοδος του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει μια «βαθιά πληγή», μια εθνική περιπέτεια που δεν ξεχνιέται.
Όμως, οι πολίτες δεν παρέδωσαν στη Νέα Δημοκρατία τα ηνία της χώρας το 2019 και το επαναβεβαίωσαν με ισχυρή εντολή το 2023, απλώς για να διασώσουμε πολιτικούς καριερίστες, αλλά για να εκριζώσουμε με το νυστέρι τις δικές τους παθογένειες.
Η ξεκάθαρη κατεύθυνση για αξιοκρατία δεν αφήνει περιθώρια για συμβιβασμούς και μετριότητες. Δυστυχώς, όμως, παρατηρούνται συμπεριφορές που δείχνουν αμηχανία απέναντι στην αριστεία, εμποδίζοντας την ανάδειξή της. Αυτή η νοοτροπία κινδυνεύει να μετατρέψει τη διοίκηση σε έναν κλειστό κύκλο, αποκλείοντας άτομα με γνώση.
Όμως υπάρχουν μπροστά μας και τα μεγάλα πολιτικά ζητήματα διακυβέρνησης που αφορούν τόσο το παρελθόν αλλά κυρίως το παρόν και το μέλλον της Πατρίδας.
Το Συνέδριο πρέπει να απαντήσει με ειλικρίνεια:
Έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση τις δέουσες πολιτικές υπέρ του υγιούς ανταγωνισμού;
Η αγορά πιέζεται ασφυκτικά.
Η ακρίβεια δεν είναι απλώς ένας δείκτης, είναι η καθημερινή αγωνία του νοικοκυριού.
Υπάρχει ολοκληρωμένη πολιτική περιφερειακής ανάπτυξης ή απλώς παρακολουθούμε την ερήμωση της υπαίθρου μας;
Η πληθυσμιακή αποδυνάμωση της ελληνικής περιφέρειας αποτελεί μια σκληρή πραγματικότητα από την οποία η Φωκίδα δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Για εμάς, όμως, που κατοικούμε μόνιμα εδώ, το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί μια απλή στατιστική διαπίστωση ή μια παρατήρηση της στιγμής από τη σκοπιά ενός επισκέπτη.
Είναι ένα καθημερινό βίωμα που αντανακλάται στην ολοένα και πιο ερημωμένη εικόνα του τόπου μας.
Το δημογραφικό δεν λύνεται με ευχολόγια, αλλά με τολμηρές παρεμβάσεις στο στεγαστικό και την παραγωγική ανασυγκρότηση.
Η πολιτική κρίνεται εκ του αποτελέσματος και, συχνά, από την ταχύτητα των αντανακλαστικών της. Όταν οι παθογένειες προπορεύονται των λύσεων, η αποτυχία είναι δεδομένη.
Στο μέτωπο της διαχείρισης και της διαφάνειας, η κυβέρνηση βρέθηκε προ τετελεσμένων, εκτεθειμένη από εξελίξεις που θα έπρεπε να είχε προβλέψει και πρωτίστως, να είχε αποτρέψει.
Τα Κρίσιμα Ερωτήματα του Συνεδρίου
Η Νέα Δημοκρατία είναι κόμμα κυβερνητικό και οφείλει να κάνει πράξη όσα διακηρύττει. Στο 16ο Συνέδριο, η βάση απαιτεί απαντήσεις:
- Για την Αλλαγή του Παραγωγικού Μοντέλου: Θα προχωρήσαμε στις μεταρρυθμίσεις που θα δώσουν πνοή στην περιφερειακή και τοπική οικονομία;
- Για την Διαφθορά: Θα την αντιμετωπίζουμε ως την υπ΄ αριθμόν ένα πρόκληση για την ποιότητα της Δημοκρατίας μας ή την ανεχόμαστε ως «αναγκαίο κακό»;
- Για την Κοινωνική Στήριξη: Είναι ικανοποιητικές οι πολιτικές για το στεγαστικό και τη στήριξη των νέων οικογενειών τόσο στα αστικά κέντρα αλλά και κυρίως στην περιφέρεια;
Η αγωνιστική βάση της Νέας Δημοκρατίας δεν ανέχεται να βλέπει την παράταξη να μολύνεται από καιροσκόπους.
Η εντολή του Ελληνικού λαού, δεν ήταν «διαχειριστείτε την παρακμή», αλλά «τσακίστε την».
Θα ήταν κρίμα μια προσπάθεια δεκαετιών, που κράτησε τη χώρα όρθια, να αμαυρωθεί από μερικές λάθος επιλογές προσώπων ή από αργοπορημένα αντανακλαστικά.
Το Συνέδριο αυτό πρέπει να γίνει το ορμητήριο μιας νέας αξιοκρατίας.
Να δώσει λύσεις για το μέλλον της Πατρίδας, αλλά και για την επιβίωση της Ελληνικής περιφέρειας.
Ο Πολιτικός χρόνος υπάρχει μεν αλλά είναι πολύ περιορισμένος, για να συνεχίσουμε σε θετικά μονοπάτια και για να διορθώσουμε την πορεία εκεί που το καράβι γέρνει επικίνδυνα.
Είναι απαίτηση μια Νέα Δημοκρατία που απαντά με σύγχρονο τρόπο στα προβλήματα και να μην φοβάται το «νυστέρι».
Η ώρα της ευθύνης έφτασε. Για όλους μας.
